spelend leren

“Kennis is macht” met deze slogan zijn de babyboomers van dit tijdperk opgegroeid. Met dwang, drang, angst en sancties werden we in een keurslijf geperst. Theoretische kennis zou ons bestaansrecht geven in het tijdperk van de industriële revolutie. Inmiddels zijn bij velen van ons de ogen geopend. Beter gezegd de harten geopend en zijn we met velen gaan zien waar het echt om gaat. Leven vanuit je eigen kern, waarden, talenten en passie. Met oog voor de ander die je nabij is en die vanuit eigen oogpunt de wereld bekijkt.

Hoe anders gaat de nieuwe generatie de nieuwe wereld tegemoet. Als spelend banen ze zich een weg op weg naar een maatschappelijke positie waarin ze talent, passie en drive laten samenvloeien. Op 23 april mocht ik met eigen ogen aanschouwen wat spelenderwijs leren op kan leveren. Bij het Itasc online event in Houten liet Lauran Braun(voltijds 2HAVO-leerling) zien hoe hij als gamer met World of Wars(WOW) een complexe hoeveelheid aan informatie kan erwerken. Hierbij was hij bovendien in staat om overzicht te houden, contacten te leggen met deelnemers van over de hele wereld en snel goede keuzes maken. Hierdoor kon hij nog meer genieten van het contstant uitdagen van zijn eigen mogelijkheden in het virtuele spel.

Met het spel liet hij zien hoe je op een speelse manier je leiderschapskwaliteiten kunt verbeteren. Wellicht voor hem op dit moment nog ‘onbewust bekwaam’. Gelukkig heeft Lauran een vader(Mayta Braun) die als expert op het gebied van leiderschap hem op het juiste moment zal influisteren wat hij allemaal kan bereiken met de (spelenderwijs) verworven vaardigheden.

In het project ‘It’s all in the game’ werkt Erno Mijland samen met Herm Kisjes  op zoek naar de vraag hoe games jongeren beïnvloeden en hoe je verstandig, veilig en plezierig kunt (leren) omgaan met games. Hierover verschijnt binnenkort hun boek.

Aan de ontwikkelaars van gaming hierbij het verzoek om hun creativiteit in te zetten door vooral te investeren in maatschappelijk betrokken spelen. Enkele suggesties voor game-namen: Improve the world, Make this world a better place, One World, Creative World, World Peace & PPP-expierence.

Robert van Rooij, MsC E-learning en Multimedia en docent aan Stedelijk College Eindhoven schetste het beeld van het leren dat in de afgelopen 200 jaar vooral ontwikkeld was van witte krijtjes op een zwart bord naar witte borden met een zwarte stift.

Vooral in de laatste 5 jaar heeft de ontwikkeling op het gebied van electronische leerdossiers, online portfolios en de digitale ontwikkeling van het onderwijs een enorme vlucht genomen. Het informatietijdperk komt met een enorme oplopende snelheid op ons af en haalt ons links, rechts en achterlangs in. Ontwikkelingen die niet alleen een een ander beroep doen op de leerlingen, die groeien immers op in de digitale wereld en zijn al multitaskend, gamend, met MSN, Hyves, SMS en internet al helemaal klaar voor het nieuwe leren. De aandacht zal in de komende maanden(ja de informatieverdubbeling gaat zo snel we hebben geen jaren meer om hiervoor uit te trekken) dan ook uit moeten gaan naar de docenten die omgeschoold dienen te worden van kennisbron naar leercoach.

Wellicht kunnen we voor dit project de kinderen inzetten, zei zijn immers in staat om met hun creativiteit, speelsheid, lichtheid en enthousiasme de docenten op een leuke manier tot verandering aan te zetten. Om het verzet van de docenten wat te breken beginnen we hun opleidingstraject met een studieweek Efteling, een intensieve trainingsweek naar Disney en weekendtrainingen in de plaatstelijke speeltuin. Verder zit er in het leerpakket van elke docent een trampoline voor in de eigen tuin, een set jongleerballen, 2 blokken klei, vingerverf en 4000 blokjes lego. Na deze intensieve opleiding kunnen ze hun werk als leercoach combineren met hun andere bijdragen aan de maatschappij, immers de leerlingen werken zelfstandig op hun eigen wijzen aan hun eigen leerportfolio.

Science fiction? Nee hoor, echte werkelijkheid in najaar 2009 als de eerste scholen zich bewust worden van de noodzaak tot veranderen. Het boek dat ik hierover samen met Erno Mijland aan het schrijven ben zal hier zeker aan bijdragen.

Creatieve Wereld draait door

De Creatieve Wereld is een organisatie die zich ten doel heeft gesteld om met creativiteit als middel kinderen hun talenten te laten ontdekken. Hierdoor wordt het zelfvertrouwen van kinderen vergroot, het creatief denken bevordert en zijn deze kinderen in staat om hun eigen toekomst vorm te geven.
Creatieve mensen geven hiervoor train-de-trainer-workshops aan docenten en begeleiders van weeshuizen. De groep creatieve trainers zijn afkomstig uit de richtingen dans, muziek, drama, beeldende kunst en (circus)theater.
De creatieve wereld is opgericht in 2007 door Rik Konings na een humanitaire reis door Tanzania. Tijdens deze reis, in de voetstappen van Patch Adams (grondlegger Cliniclowns) werden met een creatief aanbod van spel, zang en dans, meer dan duizend kinderen in weeshuizen, kinderziekenhuizen en straatprojecten bereikt. Uit de positieve energie van deze reis is het idee ontstaan om juíst voor deze kinderen een structureel creatief aanbod te verzorgen. Het geven van creatieve trainingen is voor Rik Konings dagelijks werk. Als ondernemer met jongleerworkshop.nl, begeleidt hij bedrijven en organisaties in veranderingsprocessen met creativiteit als middel.
Inmiddels staat de stichting aan de vooravond van de eerste Creatieve Wereldtour. In Februari 2009 brengt deze reis de creatieve trainers naar Tanzania. Tijdens deze reis worden duizenden kinderen bereikt. Docenten en begeleiders worden getraind en voorzien van een structureel creatief aanbod. Om het gedachtegoed van de Creatieve Wereld mondiaal te promoten gaan verschillende trainers op 1 maart 2009 de Kilimanjaro marathon lopen. Initiatiefnemer Rik Konings heeft zelfs besloten om de (halve)marathon jonglerend met drie ballen te lopen.
Het concept van de Creatieve Wereld gaat uit van een mondiale voortzetting van dit initiatief. Komende Creatieve Wereldreizen zijn voorzien naar landen als Malawi, Brazilië, Roemenië, India, Suriname, Argentinië en natuurlijk zal ook in Nederland het gedachtegoed van de Creatieve Wereld verder vorm krijgen.

Wat kost het …. wat ben je waard

Een jaar van veel leuke opdrachten en een ontwikkeling van Jongleerworkshop.nl die ver achter mijn eigen dromen liggen. Dus ik droom te bescheiden of ik onderschat mijn eigen droomdkracht.

 

Bij een opdracht op 11 september jl. had ik twee uitersten in één opdracht. De opdracht was voor een bankorganisatie die onlangs flink in het nieuws was. De heren hadden het vooraf vooral  over ‘wat kost het’ en waren niet bezig met de waarde die deze jongleerworkshop voor hun medewerkers zal hebben.

 

Uiteindelijk werd dit mijn meest waardevolle opdracht. Geheel zonder voorbereiding sprak ik de 125 mede werkers toe. Ik voelde me krachtig en was in staat om de aanwezigen te raken.

Bij de individuele rondang langs alle tafels vroeg ik persoonlijk aan iedereen om één woord voor verandering te geven. Ik hoorde: spannend, onzeker, bang en nog veel meer vooral negatief getinte opmerkingen.

Bij een dame vroeg ik: maar Mirjam wat zou het voor jou persoonlijk kunnen betekenen veranderen. Mirjam: “Het einde van iets is toch ook altijd weer het begin van iets nieuws” Wauw wat een wijze woorden zei ik. Mirjam kreeg kippevel en was trots dat ze dit zo omgebogen had. De rest van de tafel volgde en zetten ook hun positiviteit in.  Op die manier kon de positiveit in kort termijn over alle 125 bankmensen worden verspreid, Een hele waardevolle training, voor mij om te mogen geven en voor de deelnemers om te ontvangen.

De moeite vooraf die de opdrachtgever veroorzaakte door zich alleen maar op ‘wat kost het’ te richten is voor mij een kado gebleken. Ik neem geen opdrachten meer aan waar ik niet volledig  achter de transfer van de inhoud sta.

 

Rik

Creativiteit aangeboren en afgeleerd

Spelend in de zandbak wist ik het wel, graven om het graven, het resultaat was nog niet belangrijk. Heerlijk voelen aan het zand dat soms hard en nat was en soms warm en droog, kon je het zo lekker door je vingers laten gleiden.

Later kwamen er de voorschriften en de regels, het zand moest in de zandbak blijven en op school moest kleuren binnen de lijntjes. De zon moest je geel kleuren, de wolken wit en de zee was blauw.

Op de middelbare school tekenen voor een punt, handvaardigheid voor een punt en zelfs bij muziek ging het om cognitieve vaardigheden.

Groot geworden met kennis vergaren als het hoogste doel begon ik op mijn 21e aan een deeltijdstudie van bijna 20 jaar. Nu ik sinds een paar jaar de creativiteit weer volop in mijn leven heb gelaten weet ik dat ik de grootste kracht hem zit in het kleuren buiten de lijntjes en zaken die niet voor de hand liggen. Hiermee kom ik ‘out of the box’, uit het hoofd en in het hart. Daar ligt voor mij de grootste waarde van het leven, leven vanuit je hart, je talenten ontdekken, ontwikkelen en inzetten.

Vorige week had mijn dochter van 12 jaar een toetje gemaakt, met banaan, appel, yogurt, spekjes, kaneel en schuddebuikjes. Uniek, creatief, speels en bovendien ontzettend lekker.

Van mij hoeft ze niet binnen de lijntjes te kleuren.