Spelend in de zandbak wist ik het wel, graven om het graven, het resultaat was nog niet belangrijk. Heerlijk voelen aan het zand dat soms hard en nat was en soms warm en droog, kon je het zo lekker door je vingers laten gleiden.
Later kwamen er de voorschriften en de regels, het zand moest in de zandbak blijven en op school moest kleuren binnen de lijntjes. De zon moest je geel kleuren, de wolken wit en de zee was blauw.
Op de middelbare school tekenen voor een punt, handvaardigheid voor een punt en zelfs bij muziek ging het om cognitieve vaardigheden.
Groot geworden met kennis vergaren als het hoogste doel begon ik op mijn 21e aan een deeltijdstudie van bijna 20 jaar. Nu ik sinds een paar jaar de creativiteit weer volop in mijn leven heb gelaten weet ik dat ik de grootste kracht hem zit in het kleuren buiten de lijntjes en zaken die niet voor de hand liggen. Hiermee kom ik ‘out of the box’, uit het hoofd en in het hart. Daar ligt voor mij de grootste waarde van het leven, leven vanuit je hart, je talenten ontdekken, ontwikkelen en inzetten.
Vorige week had mijn dochter van 12 jaar een toetje gemaakt, met banaan, appel, yogurt, spekjes, kaneel en schuddebuikjes. Uniek, creatief, speels en bovendien ontzettend lekker.
Van mij hoeft ze niet binnen de lijntjes te kleuren.
